dinsdag 12 september 2017

Aftersun party


Vorig weekend was het opeens nog best weer aardig weer, wat héél goed uitkwam want wij gaven onze aftersun party!
Net als de après-ski na de wintersport, nu een feestje na de (zonnige) zomervakantie. Gezellig iedereen spreken en vakantieverhalen uitwisselen.
 
Let's go party!
 
Eén van mijn lolletjes is altijd het verzinnen van een passende uitnodiging, zelf bedacht of geïnspireerd door het worldwideweb.
Al langere tijd had ik een zomerslipper-versie in de smiezen, met computerhulp van mijn kids (grote dank) lukte dit uiteindelijk wonderwel.
Kost wat tijd, maar dan heb je ook wat. (al zeg ik het zelf)
Tekst op waffelig papier (net als echte slippers), met luau achtergrond van pinterest, bloemetjes van een hawaiiketting, beetje glitter en een lintje. De kneep zit 'm in de details.
 

 
Buren en vrienden konden gelukkig allemaal, 25 volwassenen en 10 kids.
Hoewel ik al die vakantieverhalen natuurlijk bere interessant vind, was mijn hoofddoel het maken van zomereten voor veel mensen.
Onze kerstborrel is leuk, maar dat zijn alleen maar hapjes, ik wilde koken!
Nou, dat heb ik gedaan, echt veeeel te veel. Had minstens 1/3 e minder kunnen koken, maar dat vind ik altijd zo moeilijk inschatten. Je wilt ook niet te weinig hebben...
Door al die kook-actie had ik helemaal geen tijd om los te gaan op decoratie-ideeën (palmbomen van boomstammen, strandrouteborden, gekleurde cocktails, ik een hoelahoep-rokje en bikini etc. )
We redden net wat gekleurde lampjes, toch weer jammer.
 
 
 
Het was allemaal eenvoudige kost, maar dan heul veul: couscoussalade, pesto pastasalade, haring-bieten-rijstsalade, vega kikkererwtenchili, homemade knoflooksaus, mediterrane BBQ chicken, onze 'fameuze' ketjapkarbonades, hamburgers, lamsworstjes...
Mijn husband had er een grote kluif om alles te BBQ'en.
Mijn tijdmanagement klopte natuurlijk weer van geen kant, terwijl de gasten al allemaal lekker in het zonnetje stonden, stond ik nog in de keuken. Te genieten van het uitzicht! Had nog veel meer op de planning, maar de tijd was op.
 
 
Iedereen kwam redelijk laat, velen bleven ook tot laat. Met behulp van een grote vuurschaal hielden we het een beetje warm, kampvuurgevoel.
Gezellig.
 
 
Het eten dat overbleef vond ook weer z'n weg: de kikkererwtenchili had ik eigenlijk speciaal voor 1 buuf gemaakt, liet ze verstek gaan omdat haar man opeens in het ziekenhuis kwam te liggen. De volgende dag heb ik leftovers aan huis geserveerd.
Zij blij, ik blij.
In een ander deel van onze straat werd de volgende dag een burendag gehouden, iemand stal de show met mijn pastasalade.
Tot onvrede van mijn kids: 'waarom gaf je niet de couscous mee?' (vinden ze niet lekker).
 
Hopelijk heeft de after sun party niet als regendans gewerkt (het weer is daarna bar en boos geworden/gebleven), want voor mij moet het nog heel lang zomer blijven. (tot de volgende lente bijv.!)



donderdag 31 augustus 2017

Viva España

 
 
 
Enigszins uitgekauwde titel, maar passend bij onze vakantie aan de Costa Brava.
We hadden 2 fijne, goed warme weken in de heuvels buiten Lloret de Mar. Dezelfde omgeving als waar we 3 jaar terug waren, maar dan dichter bij de zee.
Het huis was redelijk eenvoudig, maar centraal in de buurt was een restaurant waar we het zwembad van konden gebruiken en de zee was op loopafstand.
Zo kon ieder ook zijn eigen weg kiezen, met pubers weet je het maar nooit.

strandtent van onze baai Cala Canyelles
Loopafstand, technisch gezien wel, maar praktisch....
Tjongejong, heen ging nog wel, maar terug. Eerst een 50-100 treden trap en dan nog zeker een kwartier slingerend (de weg) heuvelopwaarts, in de ongenaakbare zon. Bij aankomst was je klaar voor een nieuwe zwempartij!
Lag natuurlijk aan mij, enkele reisgenoten deden het 's ochtends rennend als workout!!!
Ik besteedde mijn energie liever in de keuken.



Ons huis had een soort patioterras aan de voorkant, maar bovenop een groot zonneterras met wijds uitzicht en zeezicht. Vooral 's avonds prachtig met alle lampjes vd omringende huizen.

met onze 'nieuwe' aanwinst Jan




We zijn regelmatig uit eten geweest, maar we hebben de keuken ook goed gebruikt. Jammer genoeg waren er ook culinairbewuste mugjes, elke kookbeurt leverde meerdere jeukbulten op! Ebt je enthousiasme toch wel wat weg.
We aten lekker luchtig zomereten, veel vis en salades.

bietjessalade met blauwe bessen, frambozen en geitenkaas with a view

Heerlijke, spotgoedkope dorades op de BBQ

Op een gegeven moment was ik toch weer toe aan de Hollandse hap, natuurlijk wel met Spaanse twist: Spaanse chorizoworst,  snijboontjes en aardappelprak met knoflook, zure room en olijfolie. Jammie.

Ilja was met haar vriend Jan naar Barcelona gevlogen en kwamen na hun stadstripje (2 dagen voor de aanslag!) bij ons logeren. Waren we opeens weer met z'n 6'en!
Met moeite kregen we dat in onze auto gepropt dus de uitstapjes waren nooit ver weg. Langs de kustweg kon je via obscure paadjes afdalen naar de mooiste strandjes, ideaal voor onze snorkelliefhebbers.

 
aangespoelde walvis?
 

in een meegebrachte zak chips vond ik zomaar een hartje, love is everywhere
  Ik ben dan wel geen waterfan, maar had wel oog voor het natuurschoon:         
 
                   haaiei                                                  eetbaar?
   
Een beetje cultureel deden we in Pals, oud middeleeuws dorpje. Vergeven vd toeristen, elk huis was een winkeltje. Snel weer weg.

pretty picture van broer en zus
 
 
dan maar uit eten bij het restaurant van ons huisje. El Trull, superlekker en aardig personeel


Na een paar dagen trokken Jan en Ilja naar een dichtbij gelegen camping (wij hadden alle spullen meegesleept). Terrascamping met megamooi uitzicht over de baai. Ze konden nu op workout naar de toiletten!


We hadden eigenlijk gepland om ook een dagje naar Barcelona te gaan, maar dat voelde na de aanslag toch niet echt goed. Toeristje spelen.



Dus werd het een uitstapje naar Gerona, bekend om de kleurrijke gevels van de Joodse wijk langs het water. Gezellig.

pa en moe op een terras

 
Thuis had ik in een spullenwinkel een appelgroen jurkje gekocht, voelde mij echt Spaans, ahum.


Dichtbij Lloret lag mijn favoriete strand, Santa Christina. 2 geschakelde zandstrandjes met goede snorkelopties en leuke eetplekjes. Wel megadruk toen wij er op een zondag kwamen.


Sacha had ook nog mazzel, 1 v haar vriendinnen was met een groepje precies in dezelfde periode in Lloret, kon ze leuk een avondje mee stappen en blijven slapen. 1 avond was ook eigenlijk wel weer genoeg, geloof ik.
Ik kon ook zo blijven hangen in Lloret, er zat al een pub met mijn naam erop!


Opeens zat het er alweer op, Jan en Ilja kwamen nog een nachtje op ons huisje passen voor ze weer naar huis zouden vliegen en wij begonnen aan de lange terugreis naar huis.
Had ik best tegen opgezien, maar viel eigenlijk reuze mee.
Alleen voor de Spaanse grens was megafile en liep de temperatuur onder de auto op tot een historisch hoogte/dieptepunt van 50 C!!!
De airco van ons oude beestje trok het sowieso niet in Spanje, was best puffen dus. Maar onze trouwe ouwe (20+) sleepte ons er prima doorheen, zonder autopech in tegenstelling tot vele anderen.


Veel te vroeg voor onze thuisblijver arriveerden wij na een nachtje doorrijden in een megabende. Zo te zien had hij gedacht dat vakantie betekent dat je dus ook niets hoeft op te ruimen (2 weken lang....) en feestjes kunt geven.
Met veel plezier heb ik hem uit zijn bed getrokken voor een opruimactie en ben zelf in bed gedoken: alweer toe aan

              VAKANTIE!!!!!!!


vrijdag 21 juli 2017

Uit de oude doos

 
Opruimen brengt naast verlichting soms ook mooie zaken aan het licht.
Veel van mijn kookboeken hebben jaren in dozen staan wachten tot ik een mooi plekje voor ze had.
Gevonden/gecreëerd...
Na onze verbouwing kwam er eindelijk schot in de zaak, 1 prominente plek voor de salonfähige exemplaren en 1 achteraf voor de iets mindere goden.
Het echte overschot wacht nog een onbekend lot in grote tassen.

 
richels gemaakt van stucprofielen
 



De laatste jaren probeer ik zo min mogelijk kookboeken te kopen, kook er toch nooit iets uit....
  
Vroeger was alles anders, in mijn eerste kookjaren (jaren '90) had ik een aantal boekjes van het Nederlands Zuivelbureau en 1 was wel mijn favoriet: koken met Mon Chou!
Toen heel vernieuwend en exotisch, stevige cream cheese.
Naast toetjes ook leuk voor hartige toepassingen. Net iets frisser dan slagroom en dikker dan creme fraiche.
Bij zeldzame dineetjes maakte ik een 'chique' recept: gevulde zalmforel uit de oven. Was mega-gemakkelijk, maar oogde/smaakte heel volwassen echt.

Dat boekje kwam dus uit de kast/doos en bracht direct goede herinneringen naar boven.
Tijd voor de schijnwerpers.





 
Zalmforel met krabsticks en Mon Chou

4 (zalm)forellen
2 sjalotjes, zeer fijngehakt of geraspt
100 gr krabsticks
100 gr Mon Chou
1 eierdooier
kneepje citroen
2 el fijngehakte dille, droog of vers
(selderij)zout
(cayenne)peper

Verwarm de oven tot 200C.
Spoel de zalmforellen van binnen/buiten goed af onder de kraan. Dep droog met keukenpapier, wrijf in met wat zout.
Maak de vulling door de krabsticks met de Mon Chou fijn te prakken, meng de mix met de overige ingrediënten tot een smeuiig geheel.
Vul de buik van de vis met de vulling. Beboter 4 grote vellen aluminiumfolie en verpak de vissen hier losjes in. Leg de pakketjes met de naden omhoog op een bakplaat. Bak 25 min. in het midden van de warme oven. De vis is gaar als de oogjes wit zijn en het vel gemakkelijk los laat.
Serveer de loeihete pakketjes met bijv. broccoli/groene asperges/peultjes en romige citroenpasta of zure room aardappelpuree.



                                       zo mooi, al die kleurtjes

 
Smaakoordeel van de jury: de kids vonden het errugg lekker, zelf vond ik de vulling niet sauzig genoeg. Ga de volgende keer de ui zeker raspen of misschien lente ui gebruiken, de stukjes gaven een beetje een roerei-effect.
Twijfel überhaupt een beetje aan de eierdooier, zonder is de vulling misschien sappiger.
Is denk ik extra lekker na toevoeging van bijv. pastis/witte wijn en peterselie.
 

 
2e rang: boekenkast/wijnkast-to-be/schoenenkast?/stofzuigerplekje

vrijdag 30 juni 2017

SLA 2.0

 
Omdat het studiejaar er bijna op zit hebben wij afgelopen weekend een rondje Utrecht gedaan om bij mijn 2 oudsten wat spullen voor de zomervakantie terug te verhuizen.
Zeker Ilja, die haar kamer in de vakantie tijdelijk verhuurd, had een aardige lading.
Het nuttige combinerend met het aangename zagen we gelegenheid even het centrum in te gaan en nog leuker om ook eens een keertje bij SLA te gaan eten!
Een tijdje terug schreef ik over hun lekkere vegan chocotaart, maar ik was er zelf nog nooit geweest.
Recent is aan de Nachtegaalstraat in de mooie wijk 'witte vrouwen' de 2e vestiging in Utrecht geopend.
Een mooi karakteristiek pandje bestaand uit meerdere vertrekken, voorheen een wijnhandel.
We waren de enige klanten, lag waarschijnlijk ook aan het beetje vreemde tijdstip (zondag 15.30). Doordeweeks schijnt er prima aanloop te zijn.

                                                                                                                

De inrichting en sfeer is conform de huisstijl luchtig, groen, beetje vintage en semi-industrieel.
Ik was helemaal in love met de vloer in de serre/eetkamer, groen geglazuurde bakstenen. Wil ik ook!
We kozen alle 3 een salade, ik met moeite de vegan sushi (twijfelde tussen deze en de groene kruiden falafel)


Natuurlijk had ik achteraf spijt, de salade was prima lekker, maar iets te koud, de avocado te hard en alles een beetje eentonig in smaak. Geen enkele smaak stak er echt boven uit. (ondanks de zeewier, rode rijst en de gemberdressing)
Waarschijnlijk ben ik een beetje bejaard, maar ik vond de sla ook best lastig eten uit het overvolle bord. Staat zeker prachtig, maar je kunt de laagjes niet echt husselen.
Omdat de portie echt groot was (en ons gekke eetmoment) hielden Ilja en ik zeker 3/4e van onze portie over. Laat staan dat er nog een gaatje was voor een stukje van de taart! Jammer.

Dus insider-tip: deel een portie!  Was ook leuk geweest als je kon kiezen voor normaal en mini, ook ivm de prijzen.
Wij namen de restanten mee in een doggybag, 2x plezier!
Teruglopend naar de auto struikelden we over het Lepeltje Lepeltje-foodfestival, maar ja die volle buik....



 De volgende dag gaf ik de inhoud van de doggybag een make over. Ik roerbakte een paar roosjes bloemkool met wat kerrie en komijnpoeder (mijn nieuw lievelingseten), voegde wat bruine linzen toe en bracht het samen met een dressing van tahin, citroen, water en specerijen.                              
Nog steeds vegan, maar nu met een Marokkaanse touche. 
Anders, iets minder kleurig, maar zeker lekker.(der)  
SLA 2.0 !!!!!!