donderdag 24 mei 2018

Sweet 50

 
Zoals eerder gemeld ben ik dus ondertussen verjaard.
Nee, nog niet bejaard, maar wel 50!
Heb het maar SWEET 50 genoemd, als jeugdige variatie op de SWEET 16.
Niet dat ik het persé zo sweet vind, maar je moet het er maar mee doen en het is een leuke hint naar te organiseren teaparty.

Ruim op tijd bracht ik mijn uitnodigingen rond, maar door de meivakantie en werkafspraken konden er uiteindelijk maar 6 vd 15 genodigde dames!
Bummer, naast het feit dat al die leuke dames niet kwamen, kon ik nu natuurlijk ook niet met goed fatsoen 10 taarten gaan bakken.
Beetje overdone, sowieso zijn mijn dames niet echt grote zoetekauwen... 
Daar ging de high tea vh jaar(grapje).
Al mijn grootse plannen voor kitsche DIY aankleding begonnen ook een beetje te verbleken (zo wilde ik voor iedereen een haarcorsage maken, beetje als een feesthoedje voor een kinderfeestje...) Overboord ermee.


Mijn verjaardag begon met fantastisch weer (in tegenstelling tot omliggende dagen), gratis kadootje. extra leuke teaparty in onze uitbundig bloeiende tuin.
Van mijn gezin kreeg ik leuke culinaire kado's als een nieuwe favoriete theepot!, kookboeken, microplane rasp etc. en een door mij uit te zoeken sieraad. (nieuwe verslaving op Pinterest)
Geen voor publicatie geschikte foto's (begint op deze leeftijd va 11.00 uur of zo)
Na een versierd verjaardagsontbijtje legde ik de hand aan de laatste voorbereiding voor de verjaardagsthee. Alles liep natuurlijk in het honderd, Italiaanse merengue kreeg klontjes en lelijke kleur door te donkere karamel. Uiteindelijk liet ik het ook nog aanbranden in de oven!
Snel weer nieuwe gemaakt en voor de oven blijven zitten.


De beoogde betonnen voeten voor mijn tafelversiering wilde niet uit de emmermal, gelukkig kon Sacha gewoon alles in kadopapier inpakken!
Ilja sneed alle taartjes in leuke stukjes voor een charmante uitstalling en uiteindelijk hebben de 1e gasten zelf de bloemetjes boven de tafel opgehangen. Op z'n Gerry's zullen we maar zeggen..., verstand komt met de jaren toch?


Goed, uiteindelijk was het heel erg gezellig en het voordeel van een klein clubje is natuurlijk ook de gelegenheid tot betere gesprekken!
Ook hier weer leuke kado's gekregen zoals een uitnodiging voor een leuke lunch.
We snoepten van blauwe bessen-yoghurttaartjes, choco-kokosmacronen, vegan chocoladetaart, rabarber-aardbei-zandkoek en mijn favoriet: advocaat-merengue-pie's


 
 











's Middags had ik gelegenheid om heerlijk in het zonnetje uit te buiken van alle enerverende activiteiten, een dagje ouder enzo.
's Avonds bleek het tegen de verwachting in nog steeds mooi weer en togen wij naar het strand voor een verjaardagsdineetje, tel uw zegeningen van het wonen aan de kust.


Toen was het feesten nog niet voorbij: in het weekend hield ik een BBQ voor de familie van beide kanten, bijna compleet met 26 personen.

Ook hier weer heerlijk weer (al mijn feesten zijn om de regendagen heengefietst) wat wel zo handig was voor een tuinfeest.
Tot in de late uurtjes hebben we heerlijk buiten gezeten en mijn klimmen der jaren gevierd, het was

                                        
    


donderdag 17 mei 2018

Wonderen zijn de wereld niet uit

 
 
Ondertussen is het feest al geweest, maar ik wilde toch nog even mijn verjaardagsuitnodigingen laten zien! Eén vd crea-momenten vh jaar.
Speciaal kroonjaar, ik ben 50 geworden, de uitnodigingen moesten daar natuurlijk goed bij aansluiten. Altijd een thema.
Dat het een soort high tea zou worden stond natuurlijk al wel vast.
Tijdje aangeklungeld met papieren ideetjes, uberkitsche teaparty-kaartjes met kant en glitter etc, maar dat ging 'm toch niet worden.
Beetje rondzoeken op internet gaf mij de inspiratie tot iets dat zeer goed aansloot bij het thema SWEET 50 (ipv sweet 16), sweet ook passend bij de taartjes...
Het kostte enige pogingen, maar het resultaat mag er zijn (al zeg ik het zelf),
plastic lepel gevuld met honing/suikerkaramel, eetbaar madeliefje (alles te gebruiken in thee) en bijpassend gemaakt kaartje.
(2 weken verder)



Eigenlijk wilde ik een karamel maken van alleen honing, voor de bewuste vriendinnen en ik vind zelf suiker erg vies in de thee. (honing trouwens ook)
Misschien heb ik het niet genoeg verhit, maar de karamel bleef niet stabiel. Liet je de lepel een tijdje rechtop staan (wat waarschijnlijk zou gebeuren bij de ontvangers) dan liep de inhoud zó vd lepel. Plakkerige bende.
Heter verhitten in combi met suiker gaf een paar keer een te donkere karamel, natte karamel (ipv droge karamel) bleek uiteindelijk de oplossing.
Hiervoor verhit je de suiker/honing met wat water, zo smelt alles goed zonder direct te verbranden en heb je een beter controleerbaar proces. Het water verdampt en dan pas begint de karamelisering.

De juiste madeliefjes gebruiken was ook nog wel een dingetje, je wilt niet dat er honden bij langs zijn geweest. Gelukkig bleek een buurtuin rijkelijk voorzien van hondvrije bloemetjes.
Ik ben echt dol op madeliefjes, geel (lievelingskleur), liefelijk, kwetsbaar en ook nog eens bloeiend in mei!
Leuk voor op tafel, in de thee, salade, je haar etc.
Ultiem zomergevoel.
Goed, niet volledig bloeiende madeliefjes dus, met je nagel nip je de steel net onder het bloempje af (theelepel is vrij ondiep).
Leg de te gebruiken extra stevige plastic lepels in de juiste hoek met ondersteuning (bord of zo), probeer met water hoe de lepelspiegel vult, niet overloopt of weglekt.
Maak je karamel met zoetstof naar wens en wat water, verhit zonder roeren, beweeg alleen de steelpan. Eenmaal op temperatuur ontstaan grote bellen en zal je oplossing snel gaan karameliseren. Let dus goed op de kleur! Nooit vinger in de pan of even proeven of zo, je verbrandt je genadeloos.
Laat evt. bellen een beetje wegtrekken door de pan even te laten staan.
Schenk de zeer hete karamel (140-150C !!) rustig in de gereedliggende lepels tot het gewenste niveau.
Pak je madeliefje tussen duim en wijsvinger en plaatst zeer voorzichtig op de juiste plek in de karamel, denk om verbranden en aanschouw het wonder der natuur.
Mooi toch?

Laat de karamel helemaal koud en hard worden, maak je pan schoon door deze direct met water op te koken zodat de verhitte suiker wegsmelt tot suikerwater.

Leuke variaties: - gekleurd karamel (met kleurstof)
                        - andere bloempjes
                        - doorzichtige/glazen lepels


Gebruik plastic lepels waar duidelijk opstaat EXTRA STEVIG PLASTIC.
Bij toeval bleek ik ze in huis (geen idee waar gekocht) te hebben dus alles ging goed. Voor een paar extra reserve exemplaren kocht ik nieuwe in de supermarkt en daar liep het minder goed mee af.
Had ik nooit over nagedacht!
Met het klimmen der jaren schijn je toch slimmer te worden....

vrijdag 4 mei 2018

Pa en moe naar Rome toe




Meerdere wegen leiden naar Rome, wij vlogen.
Gezellig met z'n 2'en, de kids ook blij.
1e keer Rome, vast niet de laatste, we vonden het geweldig!
Mooi vroeg in het seizoen, lekker weer, niet te heet, fijn terrasje zitten, tussendoor oudheden bezoeken. Mooie mix van relaxen en cultureel doen.

 
lekker een aperol spritz op 'ons' terras
 
We hadden een leuk appartementje in de best toeristische levendige wijk Trastevere, mooie mix van toerisme met veel terrasjes/restaurantjes-oude gebouwen en lokale bewoners. Goede bereikbaarheid van vliegveld en centrum Rome.
5 dagen was best luxe voor een citytrip, maar daardoor hadden we geen geren. Lekker slow, mijn husband kwam de dag vt voren net uit China. (gelukkig nooit veel last van een jetlag)
We vinden alle oudheden wel interessant, maar hoeven niet overal uren in, alleen de buitenkant is soms ook genoeg.

zie mij

De sixtijnse kapel stond wel op het lijstje. In de zomermaanden is er op vrijdag ook een avondopenstelling, helemaal handig.
Met vt voren besproken kaartjes (geen wachtrij) liepen wij ruim een uur tussen al het moois (stond eigenlijk een dagdeel voor).
Omdat Vaticaanstad een eigen posterij heeft kocht ik een ansichtkaartje voor mijn ouders, bleek 's avonds het postloket in het museum gesloten te zijn! Bummer, hadden ze wel even kunnen zeggen.
Gelukkig kwam het later goed.



















Van te voren had ik als een echte foodie dagen lopen speuren naar de leukste eetadresjes, eenmaal ter plaatse vervaagde het beeld een beetje. Sommige adresjes vielen tegen, andere pareltjes ontdekten we gewoon zelf.




 

Zo zat er bij ons om de hoek een mooi kaaswinkeltje, we sloegen enthousiast in met kaasjes en vleeswaren voor ons ontbijt. Bleek dit later DE kaaswinkel te zijn, opgenomen in alle culinaire rondleidingen. Italiaanse en internationale krantenartikelen en foto's sieren de wanden. Vreselijk aardige eigenaar (werkt al meer dan 50 jaar!), die je de 2e x al begroet als goede bekende. Op onze laatste ochtend lieten we wat kaas (o.a. heerlijke pecorini)voor thuis vaccumeren, ging een andere toerist met hem op de foto.
Vast ook een blogster, ik mocht ook, maar vond het toch te gênant.


Toch is een leidraad wel fijn, het aanbod is ook zó groot.
Zo wilde ik graag naar de Joodse wijk, zeker voor de artisjokken op joodse wijze. Later bleek dat het restaurantje waar we echt heerlijk aten helemaal niet joods was, wel typisch romeins. When in Rome etc.

Joodse artisjokken zijn trouwens gefrituurd, gaan een beetje naar chips smaken, best OK, maar gewoon gestoofd geniet toch mijn voorkeur (romeinse wijze)











                               Het pantheon met zijn gat in het dak
 



handig zo'n spiegelbril



Het Colosseum, de Spaanse trappen, de Trevifontein, we hebben het allemaal gezien. Het pantheon was ook een hoogtepuntje, zeker toen er buiten op het plein spontaan gezang losbarstte van een bezoekend koortje. Fijne gedragen sfeer.



Op zondag huurden we een fiets, stukje Via Appia Antica (meer dan 2000 jaar oude handelsweg van de Romeinen buiten Rome tot Brindisi) en gewoon omdat eigen vervoer lekker is. Ik ben niet zo'n held in het verkeer (zondag is wel rustiger), maar mijn husband hoeft maar 1x op de kaart te kijken en weet overal de weg!
Als echte Romeinen namen we binnendoor routes, hier links, daar rechts en het kwam allemaal goed!


Voor een speciaal adresje gingen we naar de authentieke woonwijk Testaccio. Op de overdekte warenmarkt was het stalletje van Mordi e Vai, gepensioneerde slager die de reuring niet kon missen en nu broodjes verkoopt met zeer speciaal beleg: ingewanden en slachtafval.
Eenmaal terplekke koos ik schielijk toch voor kalfsvlees met artisjok, weet niet echt welke delen...
Er waren meer liefhebbers, weer zo'n insiderstip.
 




Siciliaanse krokante cannoli met zoete ricottavulling

Daarna lekker gebakje gegeten bij de lokale patisserie, bleek het sociale ontmoetingspunt te zijn, hadden er uren kunnen zitten.



Omdat ook op zondag het postkantoortje op het St. Pietersplein open is kon ik toch nog mijn postzegel kopen en in Vaticaanstad laten stempelen. Gelukkig.











Rome is gebouwd op 7 heuvelen, uitgelezen mogelijkheid voor mooie stadsgezichten. We kozen voor de Aventijn heuvel, dichtbij weer een insidersgeheimpje (uitzicht door een sleutelgat), meer mensen hadden deze tip gelezen, er stond een hele wachtrij (voor dus een dichte deur met sleutelgat). Wij genoten maar gewoon van het sinaasappelpark met uitzicht en een bruidspaar als bonus. (net als onze vorige Italie-vakantie)



 
'onze' wijk op de voorgrond
Er moest natuurlijk ook nog geshopt worden, naast overhemden Italiaanse snit vond ik mijn beoogde gele schoudertas. Lekker zonnig bij al mijn zomerjurkjes.
 
ook mogelijk souvenir
 
samen terrasje zitten
 
onze stalen rossen
 
 
 
De laatste avond heb ik misschien wel het lekkerst/leukst gegeten, in een osteria aan de rand van onze wijk. Recensies spraken wel over een sacherijnige ober, die hebben we gehad, maar ook eenvoudige huiswijn, heerlijke anti pasta, zalige ravioli, overvloedige bucatini all' amatriciana in een lokale sfeer zonder poespas. Ons Italië.
 
 
 Om thuis niet geheel met lege handen aan te komen 's ochtends nog snel wat vers gemaakte pasta gekocht, hadden we nog een beetje Italië in Nederland.
 

andiamo!