vrijdag 18 november 2016

Simpel lekker



Soms struikel je over een recept en blijkt het naast heel gemakkelijk ook nog heel lekker te zijn!
Dat had ik laatst bij deze feta-spinazie dip van Annabel Langbein, über gemakkelijk, handig voor een restje feta en weer eens wat anders.
Jammer genoeg dachten ze daar thuis anders over, niemand stond echt te trappelen voor een groen geitenkaasprutje...
Gelukkig heb ik dan een enthousiaste collega die altijd nieuwsgierig is naar nieuwe smaken en ook bijna alles lust.
Omdat ik niet weken mijn dipje wilde eten nam ik voor hem wat te proeven mee.
Met zijn mond vol vroeg hij: waarom is al jouw eten zo lekker???
Kijk dan heb je mij. Simpel van geest.
Op verzoek daarom hier mijn variant op het recept dat je bijna geen recept kunt noemen.

125 gr. feta ( ik had feta met een smaakje)
grote hand verse spinazieblaadjes
klein teentje knoflook (of 1/2)
snufje peper
evt. 1 el dikke (geiten?)yoghurt
evt. olie/azijn

Pureer alles in een staafmixerbakje en voeg naar smaak yoghurt toe tot een smeerbaar geheel.
Als je het verder verdunt met (olijf)olie/azijn kun je het ook leuk als dressing gebruiken!

Origineel recept: Annabel Langbein



maandag 7 november 2016

Best OK



Een tijdje terug kreeg ik weer de befaamde doos, de 'Kroon op het Werk'-doos met allemaal mogelijk blogwaardige levensmiddelen.
Nieuw op de markt of nieuw voor Kroon (foodmarketing)
Meestal zitten er producten tussen die ik uit mijzelf nooit gekocht zou hebben, teveel prefab met veel zout/suiker.
Soms word je aangenaam verrast, zoals met deze kip cervelaat.
Ik heb geprobeerd op te zoeken wat het verschil is tussen cervelaat, snijworst, salami en  metworst, maar verder dan dat salami altijd knoflook bevat kwam ik niet.
Meestal zijn het combi's van varkens en rundvlees met een speksoort met typerende kruiden en maling.
 
Het gebruik van kip maakt de worst geschikt voor niet-varkensvlees eters (ook al niet halal geslacht) of varkensvlees-gevoeligen zoals mijn buuf. 
Algemeen voordeel is in het lagere vetgehalte, volgens Stegeman 40% minder dan vergelijkbare worsten. Per 100 gr is het nog wel 314 kcal, maar dan eet je ook meer dan een halve worst.
Inspectie van het label leerde de aanwezigheid van vit. C (E 301) en natrium en
kaliumzouten ter verkleuring en bederf.
Deze stoffen zijn onontbeerlijk voor het maken van worst, maar staan ook in een kwaad daglicht ivm omzetting in de maag naar nitrieten.
Geniet met mate (geldt voor alle verwerkte vleeswaren)
 
Ik vond de worst best smakelijk, hij smaakte 'net als anders', wat een compliment kan zijn gezien het afwijkende vetgehalte.
Lekker bij de borrel of leuk toepasbaar in een bonenschotel (cassoulet), winterse soepen en stampotten, tapas en rijstschotels.
Mogelijkheden te over, maar niet te vaak dus!
 
 
Stegeman kip cervelaat, te koop bij diverse supermarkten


zaterdag 29 oktober 2016

Allemachtig prachtig



Hoewel de herfst niet mijn favoriete seizoen is (dat is natuurlijk de zomer....) moet ik met veel tegenzin toegeven dat de herfstkleuren wel heel erg mooi zijn.
Vooral in combinatie met een stralende najaarszon en aangename zachte temperaturen.
Onze tuin lijkt ook ongeveer op z'n mooist, ik moest een paar foto's te maken.
Misschien omdat ze mij de hoop geven dat de winter nog heel ver weg is.....






 
nog kans op een courgetje
 
onrijpe cherrytomaatjes schijnen in een chutney te kunnen
 
 
 

 
 

 
ondertussen al lang opgesnoept door de vogels....
 
mijn schneewittchen heeft het nog nooit zo goed gedaan

 

dinsdag 18 oktober 2016

Altijd blijven opletten...


Toen onze computer gehacked werd waardoor al mijn kookfoto's geblokkeerd werden verloor ik best veel foto's voor blogs-to-be.
Dingen die ik al wel gekookt had, maar niet direct in een blog had verwerkt.
Het recept schijf ik dan met de ingrediënten en minimale aanwijzingen op een conceptblog. Jammer genoeg nog niet met de uitverkozen foto's (kost mij vaak de meeste tijd, kiezen en beslissen).
Nu had ik dus recepten, maar geen bijpassende foto's
In de herhaling dus maar.
Afgelopen weekend hadden we lekker geklust, eindelijk de plinten aan de muur, keukenkastjes in de bijkeuken, al het buitenschilderwerk klaar, basis gelegd voor het binnenschilderwerk etc.etc. 't Voelde goed.
Ideaal moment voor comfortfood!

Amerikaanse meatloaf, soort gehaktbrood.
Was lekker de vorige keer en ook gemakkelijk te maken, fijn want ik ging met mijn buuf naar de film die avond.
Ik had de hele dag alle tijd gehad, maar wilde het eten zo vers mogelijk opdienen.
Toen ik om 18.00 uur relaxed mijn aantekeningen eens goed doorlas ontdekte ik echter wel een probleem: het moest eigenlijk 1.5 uur in de oven.
Tijd die ik helemaal niet had en ik was niet de enige: ook Sacha had een filmdate.
Ik had er helemaal niet bij stil gestaan dat het in de oven veel langzamer gaart dan braden in de pan, zoals bijv. bij gehaktballen.
Help.
Het was ook te laat voor een plan B, gaan met de banaan dus maar.

Ik had zelfs nog een 2e fout gemaakt, aan de boodschappers had ik gevraagd 1x 300 gr rundergehakt te kopen (ipv 2x). Moest ik nu mijn recept helemaal aanpassen?
Ik besloot dat 600 gr. vlees meer dan genoeg was (snapte nu ook waardoor ik de vorige keer over hield...)
Minder groot, betekent ook sneller gaar... geluk is met de dommen, geluk bij een ongeluk etc.etc.
Ik maakte met een kleine aluminium bakvorm (normaal in een cakeblik) gewoon een semi-mini versie!
Vlak voor dat ik weg moest (en Sacha al zonder eten bij de film zat, slechte moeder) was alles klaar en gaar. Toch nog snel wat foto's gemaakt, tegen beter weten in.
Met een bord vol meldde ik mij bij de buuf, als zij zou rijden kon ik eten!
Mijn buren kijken nergens meer van op.
Zo kon ik toch nog met een volle maag zien wat 'De man die Ove heet' allemaal uitspookte.
  
Meatloaf (6-8 personen)

2x 300 gr rundgehakt
300gr half om half gehakt 
1 grote ui in snippers,
1/2 groene paprika (of rood) in blokjes
3 knoflooktenen geperst 
1 tl chilipoeder
1ruime tl zout (kan best wat zout gebruiken)
1 tl salie
2 eieren
2 boterhammen
1 tl worcestersaus.

1 cakeblik

4 el ketchup + 1 el bruine suiker+ enkele druppels worcestersaus


Verwarm de oven tot 175C.
Vermaal de boterhammen in een keukenmachine tot kruimels.
Meng alle ingrediënten voor de meatloaf door elkaar en vorm een soort worst ter grootte van het cakeblik. Vlei de meatloaf in zijn bedje (cakeblik) en bak midden in de oven voor 75 minuten.
Giet het overtollig vet uit de bakvorm.  Stort de meatloaf op een bakplaat/ovenschaal, verwijder evt. aanwezig eiwitstolsel aan de zijkant. Besmeer de bovenkant met het ketchupmengsel en bak het geheel nog 10 min. in de oven.
Warm lekker met 'mashed patatoes en green beans', koud met chutney en een augurkje.

Toen het buiten nog best licht was....




Het resultaat is een plak gehaktbal, sappig en smakelijk.
Handig voor grotere groepen en weinig werk.
De smaak is niet heel uitgesproken, maar de combi met de ketchupsaus doet het zeker goed.
Waarschijnlijk extra lekker met kleine blokjes kaas erdoor (smelten dan licht, mjam) of pikantere kruiden (chili, rode pepers, komijn).
Griekse variant met feta en oregano doet mij ook al watertanden!

Weet je wat het stomst is? Ik maakte deze meatloaf dus voor de herkansingfoto's (mijn oorspronkelijke waren juist zo goed gelukt) en nu kon ik  vanwege gebrek aan natuurlijk daglicht en te weinig tijd nòg geen goede foto's maken. Er bleef natuurlijk ook geen kruimel over voor de volgende dag.
Hè, wat vervelend nou, binnenkort nog maar een keertje maken......

donderdag 29 september 2016

Soms zit 't mee, soms....

 
Gezond eten. Wat is dat eigenlijk?
Afhankelijk van welke bril je opzet zie je een ander antwoord...
Vegan, vegetarisch, koolhydraatarm, paleo, oerfood, glutenvrij, lactosevrij, suikervrij, zoutarm, alles is mogelijk.
Allergien daargelaten zijn veel eetkeuzes toch gebaseerd op een persoonlijke overtuiging.
Zoals de zeer zelfbewuste dames van Green Happiness in de NRC kortgeleden etaleerden.
Naar aanleiding van enige boute uitspraken viel heel culinair en voedingkennend-Nederland over hen heen: 'te kort door de bocht, ongezond, wetenschappelijk ongefundeerd'.

Voor mij is gezond eten zelfgemaakt, geen zakjes en pakjes.
Soort van 'wat je oma gegeten zou kunnen hebben'.
Maar met mijn kookbril op vind ik al die diëten en overtuigingen zeker wel interessant, massa's nieuwe ingrediënten en smaakcombinaties komen voorbij.
Wie had jaren geleden gedacht dat je van bloemkool heerlijke rijst kon maken, hummus met biet of pompoen (überhaupt hummus) zou eten, pannenkoeken van banaan, dadel-brownies, zeewierspaghetti etc.etc.
Er gaat een wereld open aan nieuwe smaken.

salade van spitskool, gerookte kip, komkommer, tomaat, radijs, pompoenzaden en dille. Mjam

Kortgeleden bedacht ik dat ik toch ook maar eens iets dieeterigs moest gaan doen.
Met het klimmen der jaren liftte er ook steeds een kilootje mee!
Aangezien ik altijd slank geweest ben was dat best even wennen, maar menigeen zou bij mij de noodzaak v een dieet toch nu nog niet zien.
Toen de weegschaal echter letterlijk een 'duivels' getal liet zien leek het voor mij tijd voor actie voordat het echt noodzaak zou worden.
Gewoon 5 kilo er af, terug richting vroegere tijden......
Aangezien ik altijd van 0 of 100 ben, moest het vooral rigoreus gebeuren.
Een tijdje lijden en dan rustig stabiliseren was het plan.
Zo besloot ik glutenvrij en koolhydraatarm te gaan eten.
Geen granen, geen aardappelen, geen brood, geen koekjes, geen rijst, geen pasta en ook maar direct wat minder alcohol.
Mijn nieuwe eten werd: maaltijdsalades, bloemkoolrijst, kwark met zaden/vruchten, kikkererwtpannekoekjes, veel groente, peulvruchten, eieren, vis en vlees.
Direct ook maar naar de sportschool gegaan (nou ja, 1 keer).
Alles ging best goed, 2 weken lang.
Prima gegeten van onverwacht heerlijke smaken en zaken.
Maar, na 2 weken gaf de weegschaal precies hetzelfde duivelse getal aan, geen onsje anders.
Slik.
Gingen we ook nog een nachtje weg en op verjaardag bij mijn ouders, uiteten naar het strand etc.etc.
Tijd voor keiharde actie dus. (= exit dieet) Lekkurrrrr.
Fun while it lasted.
Nu opzoek naar plan B.....( of C)

donderdag 22 september 2016

Wonderen der natuur



Dit jaar hadden wij voor het eerst een courgetteplant in de tuin. (met dank aan de AH)
Ik ben dol op courgettes. Gegrild, gebakken en gekookt, maar had ze nog nooit echt zien groeien.
Het neemt aardig wat ruimte in, maar dan kun je ook echt genieten van de vrolijke gele bloemen en natuurlijk de opbrengst.
Opbrengst???????
Aan alle kanten wordt je gewaarschuwd voor maandenlang courgette eten (planten schijnen wel meer dan 20 stuks te kunnen groeien), maar wij hebben tot nu toe maar 2 prachtige exemplaren.
Ik weet nog niet helemaal wie er achter zitten, maar waarschijnlijk zijn de slakken, pissebedden of oorkruipers (Gronings?) ook fan van courgette.
Menig bloem verdween ergens in een maag....



Omdat we na een tijdje nog helemaal geen courgette zagen zocht ik wat info op internet.
Logischerwijs zijn er vrouwelijke en mannelijke bloemen nodig en bijen of andere insecten.
Het zag er naar uit dat wij voornamelijk mannelijke bloemen hadden...
Daar gebeurt niet echt wat mee, de vrouwelijke bloem heeft al een mini-courgetje onder zich hangen. Super cute.
Als een echte botanicus hield ik onze plant nauwlettend in de gaten tot ik zo'n mini-moeder ontwaarde.
Eenmaal groot genoeg gegroeid sneed ik de vruchten vd plant, als mede-moeder deed het echt een beetje pijn.
Verwerken in het eten riep vreemd genoeg geen emotie op, behalve LEKKER!

onze 'oogst' smaakte echt veel sappiger en verser dan de supermarktexemplaren

Naast onze bekende gegrilde salade, maakte ik ook een gezonde reep naar recept vd Allerhande.
Heel komisch om te zien hoe onze grootgrutter meelift op de gezonde golven,
ze verkopen soms zelfs ingrediënten die je nog niet bij de bio-super tegenkomt!
Wel heb ik het recept nog wat gezonder gemaakt, 200 gr olie en 350 gr dadels (2 vlakommen vol) leek mij een beetje teveel van het 'goede'.
Ter compensatie heb ik de bovenkant bestreken met gesmolten chocolade en amandelsnippers.
Ik moest even wennen (beetje vezelige textuur), maar de volgende dagen werd ik steeds enthousiaster. Smeuiig, rustiek en zelfs redelijk gezond. 
De wonderen zijn de wereld(natuur) gelukkig nog niet uit!


choco-courgette brownie

135 gr zachte kokosolie (met/zonder smaak)
1/2 courgette, geraspt
100 gr pecan of gemengde noten, grof gehakt
225 gr dadels zonder pit
150 gr pure chocolade, in stukjes gehakt
2 el cacao
3 eieren
100 gr amandelmeel
mespuntje zout
2 tl bakpoeder

80 gr. chocolade
hand amandelschilfers

Verwarm de oven tot 180C.
Doe de dadels, olie, cacao en eieren in een foodprocessor of pureer met een staafmixer tot een gladde massa.
Voeg het amandelmeel, zout en bakpoeder toe. Roer de courgette en noten door het mengsel.
Bekleed een platte bakvorm (20x30cm) met bakpapier.
Giet het beslag in de vorm en strijk het oppervlak glad.
Bak min. 30 min. in de oven.
Evt iets langer tot een prikker er schoon uit komt. (10 min extra?)
Laat de brownie iets afkoelen en keer dan met een andere plank (ook met bakpapier) zodat de onderkant kan uitwasemen.
Smelt 80 gr. chocolade au bain marie of in de magnetron.
Strijk dit op de afgekoelde brownie en bestrooi met amandelschilfers.
Laat opharden en geniet!


PS. er staat op de Allerhande-site zelfs een videoinstructie (wel oorspronkelijke hoeveelheid ingrediënten. HIER
In de Allerhande staat volgens mij wel een verkeerd plaatje bij het recept, meer van mueslirepen of zo. Sowieso zijn deze brownies niet stevig genoeg voor transport (of had ik dan toch alle olie en dadels moeten gebruiken?)

donderdag 8 september 2016

Il dolce




Il dolce, oftewel, het toetje. (mijn favoriet is de tiramisu!)
Het spreekwoordelijke toetje van onze Italiaanse vakantie was een verblijf in Verona met natuurlijk een operabezoek.

Meer dan 15 jaar geleden trakteerden mijn schoonouders hun (schoon)kinderen op een gelijksoortig tripje ter ere van hun 35 jarig huwelijk.
2 operavoorstellingen in het eeuwenoude amfitheater maakten mij compleet fan.
De CD van Un ballo in maschera/Verdi beviel zelfs onze kids, ze vonden de heks geweldig (boos zingende stem)

Toen dit jaar Italië in mijn hoofd bleef hangen stond voor mij direct vast dat wij dit met de kids gingen doen.
Nu waren ze niet zo enthousiast.....
Maakte mij niet uit, gewoon onderdeel van hun opvoeding. Dan verveelden ze zich maar een avondje, dit moet je eens meegemaakt hebben.


Na een bergachtige kruipdoor/sluipdoor slingerweg uit Barga kwamen wij in Verona aan bij ons fantastische stadsappartement, geboekt via Booking.com
Superaardige, voorkomende, Engelssprekende verhuurder (bezitter wijngaard Sicilië) overhandigde de sleutels.
Klassiek gebouw, modern 3 kamerappartement, centrum en supermarkt op loopafstand en nog wel het mooist: balkon met uitzicht op de straat.
Het voelde net alsof je er gewoon woonde!
Voordeel van een appartement boven een hotelkamer is de ruimte, maar ook je kookgelegenheid en koelkast. Zo hoef je ook voor je ontbijt en misschien lunch niet altijd buiten de deur te gaan, zeker handig met jonge kids.


Onze opera was van Il Trovatore van Verdi, prettig door groot aandeel mannenstemmen (vind vrouwen soms te schel) en mooi op de zaterdagavond zodat we zondags lekker konden rondslenteren/shoppen om maandagochtend weer af te reizen naar huis.
Thuis had ik al 'ingeluisterd', bleek zelfs enkele stukken te herkennen uit reclame of andere muziek. 'k Zat er helemaal in!


Zo togen we vroeg in de avond naar de Arena, gekleed voor theaterbezoek. Dat is alleen al leuk, hoe dichter je bij de opera komt hoe meer meegangers je kunt spotten. Allemaal op weg naar het feestje.
De Arena is gelegen midden in het oude centrum, sowieso dus sfeervol met pleinen, nauwe straatjes en terrassen.

Het was een beetje onduidelijk of je iets te eten/drinken mee mocht nemen, bleek uiteindelijk geen punt.
Wij hadden het netjes gehouden met tomaatjes, nootjes en wat water. 't is toch een lange zit (va binnenkomst bijna 4 uur) zonder avondeten.
Ter plaatse kon je natuurlijk (tegen forse prijzen) genoeg kopen.
We zochten een plaatsje op de betonnen treden (goedkoopste plaatsen), gelukkig hadden we zitkussentjes gehuurd.
't Was wel even slikken, langzaam vulden alle plekjes zich en dat hield in dat je niet meer achteruit kon leunen, daar zaten andermans benen. Jouw voeten staken ook bijna in andermans rug, redelijk oncomfortabel voor lange duur.
Je weet op een gegeven moment niet meer hoe je moet zitten.
De volgende keer dus helemaal bovenaan gaan zitten, zonder achterburen!
Of gewoon weigeren achterburen toe te laten, zoals een bejaard Engels echtpaar deed, ondanks herhaaldelijke verzoeken weigerden zij plaats te maken.
Uberaso, leverde allemaal boze buren op. Gelukkig verdwenen zij (en vele anderen) in de pauze, hadden we allemaal iets meer been/zitruimte.
Wij spotten nog kennissen uit Castricum, kort voor vertrek uit NL kwamen we er achter dat precies hetzelfde hadden bedacht! Weer supertoeval.
De opera begon in een zee van kaarslichtjes (verstrekt bij binnenkomst uit erfenis van een operaliefhebster!), heel sfeervol.
De opera was mooi. Je verstond er natuurlijk niets van, maar grote schermen vertoonden de tekst in Italiaans en Engels. Ik merkte wel dat ik daardoor snel teveel ging lezen ipv de sfeer te ondergaan zoals ik thuis luisterde.
Het duurde wel allemaal erg lang, 't verhaal was dun, niet veel spektakel op het podium, maar de hele atmosfeer was geweldig.
Zwoele, vallende avond met duizenden mensen in een eeuwenoude omgeving omgeven door muziek, beter kan bijna niet.


Hoewel, na afloop (23.00 uur) kon je in de directe omgeving nog aanschuiven bij de vele restaurants. De keuken nog speciaal open voor hongerige operagangers.
Dit was eigenlijk bijna mijn hoofddoel qua operabezoek (!).
Superleuk om zo laat nog lekker een pastaatje of piza te eten, nog vol van alle opgedane indrukken. (ook Sacha en Antal)
Voortzetting vd feestvreugde.
Die avond heb ik misschien wel het lekkerst gegeten vd hele vakantie (of was het iets met 'honger en rauwe bonen' ?)


 
 
 
ergens hierachter is het neppe balkon van 'Romeo en Julia'
 
's Zondags brachten we zoals verwacht de dag door met stadsbezoek/shoppen.
Eerlijk gezegd gingen de dames voornamelijk shoppen.
Ergens had ik leuke gele sandaaltjes gespot, natuurlijk niet voorradig voor olifantsvoeten. Jammer, leuk souvenir.
Als laatste avondmaal aten we bij een tip van medeblogster Antoinette, woonachtig in Verona.




















Na een lange autoreis (via Zwitserse supermarkt, later meer) kwamen we heelhuids en vermoeid lekker thuis.
Op vakantie gaan is heel fijn, maar thuiskomen zeker ook!!!!!

Dit was ècht de laatste keer, over naar de harde werkelijkheid van het dagelijks leven. 't Kan niet eeuwig vakantie zijn.... ('t is wel vakantieweer)
Hoewel, ik heb alweer gekeken naar Spaanse en Franse (toch mijn 1e liefde) huisjes voor volgend jaar, mijn reisburobloed blijft toch altijd stromen.